22-12-2025 · Kris Van Loo · Paardenfotograaf
Op haar cv staan twee zilveren en één gouden EK medaille. In oktober sprong ze in Rome met Guidam’s Willow The Second op het podium van de GP. Maartje Verberckmoes is één van de twaalf T1 talenten die Paardensport Vlaanderen rijk is. Ze was een vaste waarde in het nationale jeugdteam. Sinds deze zomer is ze naast amazone ook Burgerlijk Ingenieur en schrijft ze aan een nieuw hoofdstuk in haar prille leven. Waar paarden altijd deel van zullen uitmaken.
Hoeveel jaren ze al in het Talententeam zit, moet Maartje schuldig blijven. Sommigen beginnen op vroege leeftijd al te vergeten. Of het moet echt al heel lang zijn geleden? ‘Steek het op het laatste’, lacht Maartje Verberckmoes: ‘mijn eerste EK was bij de scholieren en dateert van 2014. We werden vice Europees kampioen. Het zal van rond die periode zijn.’ Nadien volgden nog 5 EK’s, won ze twee medailles en eindigde ze nooit buiten de top 5.
Maartje Verberckmoes komt uit een familie van paardenliefhebbers:
‘Mijn allereerste herinnering is een huis met stallen. En daar stonden paarden in van mijn ouders die hobbymatig reden. Ik had een Shetlander voor mijn eerste fiets. Mijn oma had een Shetlander gefokt voor mijn geboorte. Ik kon niet enkel paardrijden voor ik kon fietsen, ik zat al op de Shetlander voor ik kon lopen. Vrij snel volgden de eerste wedstrijdjes en dat was aanvankelijk toch even slikken. Die wedstrijden gingen gepaard met stress en angst. Omdat die pony steevast met mij aan de haal ging. Het was een brave pony, maar vooral een hevige!
Ik weet nog heel goed wat mama toen zei: je hoeft van ons niet paard te rijden, maar dan gaan we je pony wel niet bijhouden. Dat was mijn motivatie om door te gaan. Ik wilde die pony niet laten gaan. Pony’s en paarden, ze zitten dicht bij mijn hart. Ik zag en zie ze allemaal graag. Er kwam een tweede pony, die geen gekke dingen deed en we waren vertrokken. Angst en stress maakten plaats voor durf en vertrouwen.’
Een goede pony is belangrijk voor een dito start?
‘Dat is make it or break it’, zegt Maartje stellig: ‘als je als kind op een pony zit die stopt of met jou gaat lopen, is de motivatie ver zoek. Je hebt die ene pony nodig waar je je goed op voelt en zo nu en dan eens mee in de prijzen kan springen. Het is pas als je iets goed doet of gedaan hebt met je pony of paard, dat je de volgende stap kan zetten. En die is belangrijk in je ontwikkeling.’
Voor Maartje Verberckmoes draaide alles rond de liefde voor het paard. Aan competitie dacht ze aanvankelijk niet: ‘Mijn ouders en ik gingen eens kijken naar een jeugd BK, Olivier en Nicola Philippaerts reden mee. Er gebeurde van alles, valpartijen inbegrepen. Dit gaat niks voor ons Maartje worden, poneerden mijn ouders. Enkele jaren later, ik was 11, startte ik in de Beker van België, die ik won en ik was vertrokken. Ik had de smaak te pakken en werden thuis allemaal ambitieus in de sport.’
Maartje liep ook school en haar schoolvriendinnetjes deden alles behalve ponyrijden. Dus proefde Maartje van hun hobby’s. Ze kwam niet verder dan proeven. Maartje keerde steevast terug naar haar pony’s. ‘Kiezen tussen een uurtje dansles of een uurtje paardrijden? Dat was zelfs geen keuze’, lacht Maartje: ‘op vrijdagavond na school op stap gaan? Ik ging naar de stal.’
Wat hebben die pony’s en paarden gedaan met Maartje Verberckmoes?
‘Heel eenvoudig, ze hebben me gemaakt tot wie ik ben. Ze brengen je discipline bij en leren je verantwoordelijkheid nemen. Ze leren je omgaan met succes en nog meer met verlies en tegenslag. Ze leren je vallen, opstaan en doorgaan. Natuurlijk brengen je ouders dat ook bij, zij wijzen je daar ook op. De connectie met een paard en de band die je smeedt, is net iets anders, intenser. Je krijgt het gevoel dat paarden je begrijpen als je er tegen praat. Je kan dat niet vertellen aan de buitenwereld. Enkel ruiters/amazones begrijpen dat.’
Als jij in je puberteit een issue had….. ‘was mijn paard mijn aanspreekpunt en vertrouwenspersoon. Bij wijze van spreken. Waar ik ook mee zat, ik ging naar mijn paard, we reden en mijn hoofd was leeg. Studies, examens, om even te ontsnappen ging ik naar mijn paarden.’
Over studies en examens gesproken, dit jaar studeerde Maartje Verberckmoes af als Burgerlijk Ingenieur en werkt ze bij een multinational in Brussel.
‘Ook dat heb ik meer te danken aan mijn discipline dan aan mijn intelligentie’, zegt Maartje daar bescheiden over. En die discipline heeft ze dan weer van haar paarden geleerd.’
Heeft Maartje meer talent als Burgerlijk Ingenieur dan als amazone?
‘Dat denk ik wel. Omdat studeren zwart of wit is. Je kent je leerstof of niet, klaar. In paardensport is dat niet altijd zo duidelijk en vanzelfsprekend. Er zijn meer ups-and-downs omdat je nu eenmaal met paarden werkt. Een cursus kan je volledig beheersen, dat kan je niet zeggen van een paard. En als ik terugblik op mijn jeugdjaren, waren mijn teamgenoten Gilles Thomas, Thibeau Spits, Thibault Philippaerts en Emilie Conter. Daar wil ik me zeker niet naast zetten. Zij hebben meer talent. Zelfs indien ik me 100% had gefocust op de sport, zou ik niet aan hun niveau komen.’
Is het nooit een optie geweest?
‘Er zijn zeker twijfels geweest. Vooral op momenten dat het goed ging. Ik was altijd bang dat paarden dan niet meer mijn hobby zouden zijn. En hoe professioneel ik het ook benader, paarden zullen altijd een hobby zijn en daar voel ik me goed bij. Nu blijft het mijn passie en ik geniet van mijn sport. Ik heb dankzij mijn ouders veel mooie concours kunnen rijden en dat was een reality check. Het is in mijn sportcarrière geen kwestie geweest van niet te durven springen, wel van niet te willen springen. Mijn studies en werk geven me meer zekerheid en stabiliteit. Ja, er zijn succesverhalen in de sport. Ik denk dan aan Gilles, Thibeau en Thibault, al zijn zij het topje van de ijsberg. Daaronder drijft een massa die minder succesvol is.’
De focus bij Maartje Verberckmoes ligt nu bij haar job, al kriebelt het om terug op wedstrijd te gaan. Doelen stellen en afvinken is haar manier van leven geworden. Ook met de paarden. ‘Met mijn job is het momenteel een zoektocht, al zal ik altijd blijven wedstrijd rijden. Guidam’s Willow The Second blijft mijn topper, al wordt hij volgend jaar 16. Ik heb een opvolger van 7 jaar, al moeten we daar nog alles mee bewijzen. De tijd zal het uitwijzen.’
Maartje Verberckmoes is podiumamazone op EK’s, Burgerlijk Ingenieur en T1 Talent. Wat heeft ze daar van opgestoken?
‘Ontzettend veel! Olivier Philippaerts was mijn lesgever. Dankzij Paardensport Vlaanderen en het Talentenplan heb ik veel kunnen lessen bij onder andere François Mathy en iedereen kan je iets bijbrengen. Waar ik het meeste heb van opgestoken, zijn de bijdragen van de physical coaches. Ik had vroeger wel eens fysieke klachten in mijn rug en kuiten na lange perioden van paardrijden. Die klachten zijn verholpen dankzij de tools die aangereikt werden door het Talentenplan. Daar blijf ik Paardensport Vlaanderen dankbaar voor.’
