06-03-2026 · Kris Van Loo
Marc Desmet, 82 en ruiter‘Er zijn enkel goede paarden en slechte ruiters’
Eén keer per week, op zondagvoormiddag, heeft Marc Desmet een vaste afspraak in manege Groenhove in Torhout. Van daaruit vertrekt hij voor een wandeling van enkele uren. Te paard. Niks speciaal, alleen wordt Marc in april 82.
En of Marc Desmet al veel kilometers op zijn teller heeft. Hij rijdt al sinds z’n 9e. ‘Mijn grootvader had een boerderij/maalderij en paardenhandel. Hij reed nog tot z’n 88e met de koets.’
Als het over paarden gaat, was mijn broer Paul bekender in de wereld. Hij overleed enkele jaren geleden en was aan de UGent professor aan de faculteit Diergeneeskunde. We hielden allebei van paarden, we zijn ermee opgegroeid en zitten in ons bloed. 44 Jaar geleden kwam ik in contact met manege Groenhove in Torhout en daar ben ik blijven plakken. Via mijn broer, die in zijn vrije tijd actief was met dravers, heb ik in Normandië Jo Sercu van Le Grand Hard leren kennen en in die streek veel meerdaagse wandelingen gemaakt.’
Ze brengen je tot rust
Paarden draven als een rode draad door het leven van Marc Desmet, een klinisch psycholoog met een carrière in de gezondheidssector. Desmet was onder andere ziekenhuisdirecteur en actief in de bijzondere jeugdzorg en gehandicaptensector. Tot ver na zijn pensioengerechtigde leeftijd. Door zijn drukke agenda had hij tijdens de week geen tijd voor paarden. Op zondag stonden ze met stip genoteerd en werden ze steevast gereserveerd. Tot op vandaag. ‘Paarden maken me gelukkig. En niet enkel de paarden, het ganse gebeuren en entourage is altijd een ontsnapping en ontspanning geweest. In Groenhove werden vriendschappen gesmeed, leerde ik andere mensen kennen en vertoefde ik in een andere wereld. Voor mij is paardrijden de ultieme ontspanning. Als je met paarden bezig bent, er op of er naast, ben je helemaal gefocust en denk je aan niks anders meer. Je wordt één met je paard en vergeet al de rest. Ze brengen je tot rust.’
Als we galopperen halen we vlot 45km per uur. Behoorlijk snel op mijn leeftijd
‘En niet onbelangrijk op mijn leeftijd, paardrijden houdt je fit. Ik ga er zelfs tijdens de week voor fietsen. Ik blijf het doen zo lang ik kan. Met mijn vaste paardenvriend die 18 jaar jonger is, volgen we routes via de GPS en als we galopperen halen we vlot 45km per uur. Behoorlijk snel op mijn leeftijd.’
Vroeger reed Marc met paarden van zijn broer, nu met een manegepaard. Al 44 jaar. ‘Ik heb nooit een paard gehad omdat het professioneel onmogelijk was om er voldoende tijd in te investeren. Het lukte me enkel om op zondag te gaan wandelen omdat het paard tijdens de week ook gereden werd. Zeker in de winter zou het onverantwoord zijn om een paard een week op stal te houden en het enkele op zondag buiten te halen voor een wandeling. Ik ben dankbaar dat ik op die manier mijn wekelijkse wandeling kan maken’, aldus Desmet die zelfs dan een goede band ontwikkelt met zijn trouwe viervoeter: ‘Ik heb altijd geleerd dat er enkel goede paarden zijn en slechte ruiters. Je moet ze aanvoelen en er moet wederzijds vertrouwen en respect zijn. Dat heb ik geleerd als boerenzoon. Het was vroeger zo en is nu niet anders.’
Als recreatief ruiter volgt Marc Desmet de sport op de voet. ‘Ik kan er met bewondering naar kijken. Vroeger ging ik naar Jumping Mechelen, nu volgt ik veel op televisie en geniet ik van hun academisch niveau en toewijding. Omdat daar jaren overgaan.’
