20-04-2026 · Kris Van Loo
‘Op termijn wil ik minder hout en meer paarden’
Het Belgisch vierspan menteam heeft de voorbije jaren een onberispelijke reputatie opgebouwd. Wanneer onze menners aan de start van een internationale wedstrijd of kampioenschap verschijnen, staan ze garant voor een podiumplaats. Dries Degrieck, Glenn Geerts en Tom Stokmans zijn de vaste waarden en worden versterkt door een nieuwe naam: Sam Gees, met zijn 25 de benjamin van het team.
Zijn stal heet ‘Wood & Stables’, waarmee hij expliciet wil onderstrepen dat hij uit het goede hout is gesneden? ‘Ik ben geboren tussen de paarden, mijn vader mende aanvankelijk recreatief en werd later een competitieve menner. Ik ben er mee opgegroeid. Hij reed met een vierspan paarden, ik mende pony’s. Rond m’n 16e nam ik het span van mijn vader over en is hij gestopt met de sport. Eerst reed ik wedstrijden met een dubbelspan. In 2020 stapte ik over naar een vierspan, maar toen brak corona uit. Ik heb er dus nog niet veel ervaring mee. Heel in het begin heb ik paarden onder het zadel gereden, al voel ik me veiliger en comfortabeler op een koets dan op een paard. Mijn vriendin rijdt in een springstal en neemt mijn menpaarden dressuurmatig onder het zadel en dat is een absolute meerwaarde. Ik herken zeker het voordeel van een aangereden paard, maar geef het graag uit handen.’
Vader en zoon Gees zijn timmermannen, gespecialiseerd in buitenschrijnwerk zoals daken, ramen en deuren. ‘Voor mijn vader is het zijn hoofdberoep, voor mij een bijberoep. Alhoewel, in Wood & Stables gaat mijn tijd toch nog voor 80 tot 90 procent naar het hout. Ik krijg al eens een lesklant of paarden om op te leren, al kan je me niet vergelijken met professionelen als Glenn (Geerts) of Dries (Degrieck). Concreet start mijn werkdag om 07.00h en ontferm ik me na 16.00h over de paarden. Eigenlijk heb ik twee voltijdse jobs.’
Sam Gees is bescheiden, al kunnen we niet omheen zijn aardig palmares: ‘Ik wil niet stoefen, al mag ik niet klagen ondanks mijn leeftijd. Ik ben tenslotte nog maar 5 jaar bezig met mijn vierspan en je hebt vlot drie jaar nodig om van vier paarden een geolied span te maken. Voor die periode was ik al succesvol met mijn tweespan. En nu ben ik de vierde man van het team, na Geerts, Degrieck en Stokmans.’
We zagen Sam Gees aan het werk in Mechelen en tijdens Flanders Horse Expo. Al geeft hij toe dat zijn Arabo-Friezen buiten beter tot hun recht komen. Zijn eerste outdoor wedstrijd is binnenkort in de Peelbergen. Vandaar gaat het naar Saumur. ‘In juli is er met het team een wedstrijd in Duitsland en dan is er het WK in Aken. Zo’n wedstrijden zijn mijn brandstof. Ik doe thuis bijna alles zelf en soms vraag ik me na een lange werkdag wel eens af waar ik allemaal mee bezig ben en waarom? Je krijgt het antwoord als je op een wedstrijd een goed resultaat neerzet. Daar haal ik veel voldoening uit.
Tijdens die wedstrijden zie je Sam Gees voor zijn dressuurproef al van ver aandraven en dat heeft alles te maken met zijn koperen paardentuig dat blinkt als geen ander: ‘De meeste tuigen zijn in zilverkleurig nikkel, ik heb nog een koperen en dat moet spic en span zijn. Anders zie je bruine vlekken en dat is not done. Daar is mijn vader streng op en hij ontfermt zich over het koper. Het onderhoud van mijn andere tuigen neem ik voor mijn rekening, het koperen dressuurtuig ligt in de handen van mijn vader. Niemand kan het beter poetsen en polieren en hij heeft er ook het geduld voor. Gelukkig, want hij is er twee dagen mee bezig. Het geeft hem veel voldoening en erkenning.
Dat tuig heeft bovendien een bijzondere geschiedenis: mijn vader kocht het destijds samen met een vriend, maar na diens overlijden bleef het geheel behouden en werd het terug een vierspantuig, precies zoals die vriend het had gewild.
Op een wedstrijd in Duitsland kruiste de Amerikaan Chester Weber ons. Hij hield halt en keek met bewondering naar ons tuig. ‘Ik ben al op alle wedstrijden over de ganse wereld geweest, nooit zag ik zo’n perfect gepoetst tuig. Er zijn nog menners die met een koperen tuig rijden, maar ze zijn het niet waard. Jullie zijn de standaard’, zei Weber. Het was het mooiste compliment dat we ooit kregen. Gelukkig voor mijn vader nemen we in een seizoen slechts deel aan een vijftal internationale wedstrijden.’
Sam Gees is op enkele jaren geëvolueerd naar een vaste waarde in het vierspanmennen. Blijft hij timmerman of wordt hij op termijn menner in hoofdberoep? ‘Ik hoop dat laatste, want paarden zijn mijn passie. Tegelijk besef ik dat het niet zo eenvoudig is om er een hoofdberoep van te maken. Ik ben nu mijn eerste jaar avondschool aan het volgen voor hoefsmid. Dus op termijn meer paarden en minder hout’, lacht Sam Gees: ‘we hebben het al uitgerekend. Als ik me over enkele jaren kan vestigen als hoefsmid en menner, zal mijn vader de pensioengerechtigde leeftijd bereikt hebben. Voor ons buitenschrijnwerk heb je sowieso twee man nodig. Als mijn vader met pensioen gaat, kan ik het niet alleen verder zetten. Zoals gezegd, hoop ik tegen die tijd me voltijds te kunnen bezighouden met paarden. Dan komt mijn droom helemaal uit.’
